اینجاهستم

هزار سال است اینجا ننوشته ام!این شبکه ها این اینستاگرام با سرعت اش گوی سبقت را ربوده.مثل اینکه انجا اسانسور بود اینجا کلی پله را امدم!آه خانه متروکه قدیمی من!

 

چه خاطراتی1چه دوستانی!چقدر دلم خوش بود!هزار سال پیش بود گمانم!اینجابود که همسایگان صمیمی وخوب پیداکردم.یکی ازانها نیمی از دنیای من شد!

 

دلم برای خودم تنگ شد.باور میکنید سالهاست دیگر خودم نیستم؟

یک مجسمه کوکی با لبخندی مصنوعی1صبح به صبح یک ماسک از میزتوالت ام برمی دارم جلو اینه به صورتم می زنم روز را اغاز می کنم!

گاهی درخلوت اما برمی دارم زار زار گریه می کنم!

/ 0 نظر / 48 بازدید