پردیس

شخصی

کتاب زندگی

 

امروز از اون  روزهایی هست که کمی گیج میزنم.گاهی برگشت به گذشته کاملن اجتناب ناپذیر میشه.زندگی من خیلی عجیبه وعلتشو فقط خودم میدونم وبس!رازی شوک اور که منو یاد فیلمهای شاترایلند و حس ششم میندازه که در پایان فیلم همه شوکه میشن!شرمنده ولی نمیتونم کاری برای کنجکاویتون بکنم!یا نباید چیزی بنویسم یا همینطور نارساباقی بمونه که ترجیح میدم به خاطر دل خودم بنویسم شاید از غمی که تحمل میکنم کاسته بشه.

ادمهای باهوش هم در پیچ وتاب بازیهای رنگ امیز زندگی گاهی خواب میمونن.زندگی همه ما کتابهایی ست که فقط نویسنده تم اصلی رو میدونه وبس.بقیه تفاسیر و نقد خودشونو دارن.

به هرحال اگه به این باور برسیم که برای خودمون زندگی کنیم و ازخودمون غافل نشیم ،خودمونو دوست داشته باشیم حتمن غبطه های ما کمترخواهد بود ..........



+ l.a ; ۱۱:٠۱ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۳/٥/٥
comment نظرات ()

جعبه های دوست داشتنی ( lovely chests)

شمارو نمیدونم ولی من ازون آدمایی هستم که اگه دورم هزاران در بسته باشه تا یکی اخرشو باز نکنم راحت نمیشینم یعنی حتا اگه بهم بگن با باز کردن این در مثه باز کردن جعبه پاندورا چیزی جز غم و دلتنگی نصیبت نخواهدش شد بازهم درشو باز میکنم!

واینجامقصودم ایجاد رابطه هایی زیباست که متاسفانه کوتاه و ناپایدارن !مثه این که داری یه فیلم قشنگو پر تعلیقو میبینی یهو برق قطع بشه و دیگه از دستش بدی.مثه بیتی از شعر که یه مصرعش نیست.........

اگه از کسی خوشم بیاد به عنوان یه دوست این ارتباطو بوجود میارم گرچه گاهی از ابتدا میدونم شاید روزی برسه زودتر ازمعمول که اورا نیابم!

از همین دوستیهای مجازی گرفته تا حقیقی...........

زندگی رو همین دوست داشتنها میدونم و در ادما نقاط مثبتشونو پیدا میکنم و دل میبندمو عادت میکنم و بارها پیش اومده که این رابطه رو به هردلیل ازدست دادم ولی باز هم ادامه میدم.

برای من که عاشق دونستنم هر چیزی یه نشونه حساب میشه چه برسه به یه انسان.همه رو همونطور که هستن میپذیرم ولی در مقام دوستی گزینشی عمل میکنم چون عمر و زمان کوتاهه .....

اگه آدم در هر اتفاق ساده یه نشونه پیدا کنه(اثر پروانه ای .دوفیلم در این رابطه دیدم که به زودی نقدشو میذارم)زندگی براش خیلی قشنگ میشه به زمین و زمون ناسزا نمیگه و لذت میبره و رنج ازدست دادنها و خاطره های غم انگیزوبه خاطر لحظات خوش دوستی به جون میخره.

همین الان که عادت کردم هرروز رد پای دوستامو اینجا ببینم برام غنیمته.فکر کردین اگه مدتی بگذره و اثری از یکیشون نباشه چه حالی میشین؟

دلبسته میشیم عادت میکنیم وابسته میشیم و وقت از دست دادنها دچار خلائی میشیم غمگین و باورنکردنی...........

 کم پیش میاد از کسی خوشم بیاد و همیشه گفتم دوستام کاملن گزینشی هستن و اگه به هر دلیل از دستشون بدم تا مدتها گیج میزنم !

 

 

 

این متن ز یرو خودتون بزرگتر کنین قشنگه!

 

+ l.a ; ۱۱:٥٩ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/۱۱/۱٥
comment نظرات ()