پردیس

شخصی

دمی باغم بسربردن جهان یکسر نمی ارزد!

 

تازگی خیلی ساختار شکن شدم که نمیدونم خوبه یانه.از همین وبنویسی گرفته تابقیه.مثلن برام مهم نیست مطلبم کامل و پرمحتوا باشه یک عکس یک خط هم شاید کافی باشه .ولی هنوز این برام مهمه که برخلاف بقیه دوستان از گردونه وبلاگ نویسان خارج نشم!

دیروز با دوستانمون رفتیم منطقه ییلاقی قشنگی به نام بو ژان .دعوت کسی بودیم .عاشق میوه ها و صیفی جات بین راهی هستم که حاصل دسترنج کشاورزهای محلی هست و بااین تصور که کود نداره و یا ابیاری خوبی شده.و خلاصه با دیدن تپه ای از بادمجون ریختیم سرش .بعد مدتها باز صبحانه بین راهی که شاید نصف خوشی منو تامین میکنه و هوایی خنک روی یک تراس و پذیرایی عالی با چای وشربت و اجیل و شیرینی و آلوی افتابی و ................

و گفتگوی دوستانه شیرین در زمینه های مختلف و بیشتر همون حوزه روان شناسی.

ناهار هم کباب و جوجه منتها با تاخیر ساعت 3.30 که اینم نوعی ساختارشکنی بود!

 

پ.ن.ابتکار این دوست رو ببینین .مدیونین اگه فکر کنین نون قرض هم میدیم!نیشخند

 

 

+ l.a ; ۱٠:٤٢ ‎ق.ظ ; ۱۳٩۳/٦/۱
comment نظرات ()