پردیس

شخصی

معلم من!

من عاشق معلمها و مرادها هستم .منظورم از معلم به معنای عام ان نیست.انهایی که واقعن معلم اند!

مثل علامه جعفری که خودم در جوانی گاهی توفیق نشستن ای صحبتهایش را داشتم واز لهجه زیبای ترکی او که زندگی را زیندجی تلفظ میکرد حظ میبردم.

مثل یکی از اساتیدم در دانشکده ادبیات که سبک وبیان خودش را داشت و باید خوب بر مطلب مشرف میبودی تا زبانش را بفهمی و وقتی جین ایر و پیرمردو دریا و ..رانقد میکرد زمان ومکان را گم میکردی.

مثل اق مرتضی برای حاتمی کیا که با عشقی میگفت که فقط مریدان و مرادان ان را میفهمند.

خیلی وقت است میخواهم این را بنویسم ولی نتوانسته ام که در دنیای مجازی نیز من معلم و مرادی دارم که نوشته های او سرفصل دیگری بر تقویم زندگی من بود.

همو که دیدگاه جدیدی به من آموخت که ماسک تعارف و لبخند مودبانه را کنار بگذارم وگاهی بلند گریه کنم!

که بدانم اشتباه کردن حق من است

که من مسئول رفتار دیگران نیستم

که کلمه ها و واژه ها در سلامت روان من نقش دارتد

که در انسوی چهره ها خبرهاییست

که زندگی جای جنگیدن نیست

که از لحظات زندگیم بیشترین صرفه را ببرم و در لحظه زندگی کنم

و با دیدگاه سیستمی جایی برای اخم و گلایه و شکایت و سیاه وسفید دیدن نیست

تا اینجا خیلی ازشما حدس زده اید چه کسی را میگوبم

بله جناب مرادیان زاده که آشنای بسیاری از ماست.

نوشته ها ورهنمودهای شما ازمن لیلایی دیگر ساخت .از شما متشکرملبخند

 

the best teachers are those who show you howto look

but dont tell you what to see!

 

 

The mediocre teacher tells. The good teacher explains. The superior teacher demonstrates. The great teacher inspires.”

 

 

+ l.a ; ۱:٢۱ ‎ب.ظ ; ۱۳٩۳/٢/٢
comment نظرات ()