پردیس

شخصی

آرمان شهر من

 

×××

 

شاهد اخرین پن جره های پاییزی امسال در وبلاگ من هستین.پاییزم داره امروز هست و فردا نیست مثه من مثه تو...................

 

آرمان شهر..اتوپیا....پارادایس.......شما کجاست؟

ارمان شهر من جاییست که:

1.مرزی بین انسانهای کره زمین نیست.

2.انسانها ارام و خوشبخت فارغ از نژاد و رنگ و زبان و قومیت و ملیت و نوع مذهب کنار هم خوشحال و سرخوش زندگی میکنند.

3.صبح هرروز هفته رو به مناسبت جدیدی جشن میگیرند.

4.از غم عزا حسادت حرص ظلم بیماری خبری نیست.

5.پن جره اتاقتو که باز میکنی همسایه ها و عابران کوچه برات دست تکون میدن و میگن :صبحت به خیر!

6.پشت در اپارتمانت گاهی کسی برات یواشکی یه هدیه گذاشته!

7.به راحتی میتونی بری اون سر دنیا و با دوستت یه فنجون قهوه بخوری و برگردی.

8.هرچند وقت یه بار یه کاروان شادی از کوچه های  شهرت رد میشه و واسه بچه ها بسته های خوراکی و هدیه پرت میکنه!

9.اشک فقط اشک شوقه و بس!

10.مرگ و زندگی دست خود انسانهاست..........

حالا از شما میپرسم:آرمان شهر شما کجاست؟

پ.ن.همه ما دلمون از وضعیت جاری پره .ولی نمیخوام امروز فضای وبلاگمو پر از بار منفی کنم .پس از چیزایی غیر از اون چیزایی که حدس میزنم بگین.از خواسته های شخصی خودتون........از آرزوهاتون.........

 

 

   

 

 ژ.ن.کوچه های فقیر نشین اباد شد !حذفش کردم .نیشخند

پ.ن.خدا بخواد به زودی یه هدیه براتون میذارمچشمک

اسپیکرهاتونو روشن کنین!

این ترانه رو پسرم همیشه واسه من میزد و میخوند.موقع گوش دادن میتونین به عکس شمعهای پست قبل نگاه کنین و برین یه دنیای دیگه!قسمت اوجشو خیلی دوس دارم!این اون هدیه نیست .فعلن صبر کنین ظرف چند روز آینده .........لبخند

+ l.a ; ٩:۱۱ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٩/٢٠
comment نظرات ()