پردیس

شخصی

سفال

 

 

کاکتوس چپی که به رحمت ایزدی پیوست و یادم هم بود که مثل جناب باران موقعی که خودم تشنه هستم سیرابشون نکنم!نیشخند

حالا یکی بگه این دست راستی چرا به سجده افتاده؟آخ

امروز در بازار چشمم به فروشگاه نسبتن بزرگی افتاد که کارهای سفالی لالجین همدان رو داشت و قیمتها نسبتن پایین بود.بگذریم که من مات و مبهوت دوبار چرخیدم و هی این کاسه اون گلدون این کوزه ماستو برداشتم و گذاشتم .دلم برای هنر میسوزه که درجامعه ما به خاطر اولویتهای مهمتر مثل ارزاق و.......بی اهمیت و کم ارزش شده. دلم میخواست خیلی هاشو بخرم ولی توخونه جا ندارم نه جایی برای نمایش نه محل نگهداری .این بود که با حسرت ازشون گذشتم .چشمم که به کوزه های سفالی افتاد یاد شعرهای خیام و حافظ یاد زمانهای قدیم که یخچال نبوده و توش آب میریختن سرد میمونده افتادم واینکه کسی نگرون الودگی و بیماری نبود .

آآآآآآآآآآآآآآآآه

حیف از هنر وفرهنگ ما حیف !

 

 

 این دوتای بالایی دلموبرد .حالا باید روش رنگ و لعابی بزنم

 


                  این کوزه چو من عاشق زاری بوده است
                  در بـند   سر   زلف   نـگاری   بوده‌سـت
                  این   دستـه  کـه  بر  گردن  او  می‌بینی
                  دستی‌ست  که  برگردن یاری بوده‌ست
                  هر  چند  که  رنگ و بوی زیباسـت مرا
                  چون  لاله  رخ  و چو سرو بالاست مرا
                  معـلوم   نـشد  که  در  طربخانه  خاک
                  نـقاش   ازل   بـهر   چه   آراسـت   مرا
                  برخیز   و    بیا    بـتا    برای   دل   ما
                  حل  کن به  جمال خویشتن  مشکل  ما
                  یک  کوزه  شراب  تا  بهم  نوش کـنیم

                  زان  پیش  که  کوزه‌ها کنند از گـل ما


        

+ l.a ; ۱۱:٥٧ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٢/٢/۳۱
comment نظرات ()