پردیس

شخصی

ازخودم عصبانیم!

دلی که میخواد  بمونه                           تنی که باید بره

غمی که تو دلمه                                 اما ندونی بهتره...............

خودمو نمی بخشم  .به نظر من بدترین عصبانیت ها  عصبانیت از خودمونه!نه میتونم دوشاخ تلفنو بکشم نه دیگه تحمل تلفنهای صبح گاهی رو دارم!نه نمیتونم تلفنو قطع کنم چنین ادمی نیستم پس نباید شاکی باشم نباید گله کنم .امروز درحضور برادرم اشکام ریخت خیلی ضعیف عمل کردم خودمو نمی بخشم .....

خنده م گرفته که سرنوشت وبلاگمم مثه سرنوشت این روزام شده کلی پست عقب مونده (لیست آرزوها)دارم ولی پستهای غیرمترقبه !بهش مجال نمیده!

و داستان روحیات منم داستان همین سیم تلفنه!هروقت تصمیم میگیرم واسه خودم باشم ودوشاخوبکشم و به دیگران فکر نکنم ناخوداگاه تلفنو جواب میدم!

هی میگم رو من حساب نکنین!باز خودمو قاطی میکنم.خوددرگیری دارم......

برنامه هفته اینده م هم ریخته شد:شنبه :ازمایشگاه ..........یک شنبه:دکتر......دوشنبه :بیمارستان                                

  خدایا شکر!احتمالن اینروزا بغل خداملبخند(داستان ردپارو که حفظین)

+ l.a ; ۱۱:٠٦ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٦/٢٤
comment نظرات ()