پردیس

شخصی

.............

 

 

The brown waves of fog toss up to me
Twisted faces from the bottom of the street,
And tear from a passer-by with muddy skirts
An aimless smile that hovers in the air
And vanishes along the level of the roofs.
- T.S. Eliot



موج قهوه‌ایِ مه

چهره‌های کج و کوج خیابان را به سوی من پرتاب می‌کند

و از زنی که با دامنیِ گل‌آلود شتابان می‌گذرد

لبخندی می‌دزد، لبخندی بی هدف

که پرپر می‌زند در هوا

و گم می‌شود بر بامِ خانه‌ها

  

---------------------------------------------------------------------------------------------

چه دیواری افتاده بین منو
تو و آدمایی که پیش منن
همه لیلی ها مثل تو نیستن
خیلی ها قید مجنونو این توو زدن---------

 

+ l.a ; ۳:٠٠ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٤/٦/۱٩
comment نظرات ()